برترین کشورمشاوره برنامه ریزی تخصصیپنجره موفقیت
درس یار
انتخاب رشته
بارها پیش اومده که در جلاسات مشاوره با دانش آموز که صحبت کردیم، میبینیم که هم مکان مطالعش مناسبه و هم منابعش، همه اصول رو رعایت میکنه ولی بعضی از روزا رو درس نمیخونه، وقتی باهاشون صحبت میکنیم میبینیم که انگار مشکل از درون خونه است و با پدر و مادر مشکل دارن...جالب اینجاست که همیشه مقصر والدینن...مثلا میگن:
"- ای داد از این تفاوت نسل ها..
- پدر و مادرم منو درک نمیکنن...
- استاد تو جامعه امروز باید آزاد باشیم، مادرم منو محدود میکنه و نمیذاره برم بیرون...
- پدرم شب که از سر کار میاد اصلا با من صحبت نمیکنه و میره پای گوشیشه، مادرمم که یه لحظه از تلگرام دور نمیشه...
- مدام دوست دارن نصیحتم کنن، مگه من بچه م، حرفهای دوران دایناسورها رو میزنه فکر میکنه پدر بودن یعنی این...
- و.."
جالبیش اینجاست که جلسات ما دو مرحله ای هستن و بعد از صحبت با دانش آموز با اولیا هم صحبتی صورت میگیره، و اما جملات بزرگان:
"- آقای رستمی زمان ما از این حرفها نبود، ما جرات نداشتیم پامونو جلوی پدر و مادرمون دراز کنیم...
- صبح تا شب دارم واسه اون زحمت میکشم، اونوقت احترام منو نگه نمیداره...
- تقصیر این آموزش جدیده، مارو تو مدارس میزدن ادب یاد گرفتیم، باید اینارو ادب کرد...(این برای پدریه که خیلی عصبانی بود)
- من نمیدونم دوستای این کیا هستن، تا پارسال این حرفها نبود و بچه ی خوبی بود...
- و..."
جالبه بدونین هر دو طرف حق دارن، ولی چون هر دفعه که بحث بالا میگیره از دید خودشون به مسئله نگاه میکنن و هیچکدوم کوتاه نمیان، نتیجه ای که حاصل نمیشه هیج، وضع هر روز بدتر میشه...جالبه که تو سال کنکورشون که باید تمرکز بیشتری داشته باشن این موضوع جدی تر میشه و به درسشون به شدت لطمه میزنه...اما راهکارش چیه؟!! چطور میشه از این مسائل حاشیه ای دوری کرد تا به سراغ درسمون بریم؟!!
حقیقت مساله اینه که در مرحله اول هر دو طرف دعوا باید کمی از موضع خودشون کوتاه بیان، حالا حق با هرکی هست...حالا که کمی آرومتر هستیت باید بدونید در مورد یک موضوع خاص، نظر هیچ دو شخصی در جهان یکسان نیست...اما با صحبت و راهکارهای موجود، یک گروه بزرگ متونن در مورد یه موضوع مشخص به نظر مشترکی برسند (این جمله چند نکته داشت:1- تعداد نفرات مهم نیست که یک خانواده باشد یا بین دو نفر 2- قطعا میتوانند به نتیجه ای مشترک برسند پس من نمیتونم با فلانی کنار بیام وجود نداره 3- در هر مورد باید راهکار ساده ای ارائه بشه، پس باید موضوع بحث رو کاملا واضح کنیم 4- نظری مشترک: پس دقت کنید هیچ موقع نظر قاضی(مشاور) کاملا به نفع شما نمیچرخه و منافع همه در اون شریکه)
با توجه به این توضیحات موضوع های متفاوتی از جمله :
- تفاوت نسل ها -درک نکردن صحبت های یکدیگر - آزادی عمل - پیش زمینه خانوادگی والدین - کم تجربگی فرزندان - نگرانی والدین - بی خیالی فرزندان و...
میتونه مورد بحث باشه که مشاورین خانواده در این زمینه به راحتی به افراد کمک میکنند، اما چون دانش آموزان و همچنین والدین کمتر به سمت مشاورین گرایش پیدا میکنند، میتوان از مشاورین متخصص کنکور بهره برد.
ولی نکته ای که فکر میکنم پرداختن به اون خالی از لطف نباشه اینه که چرا در سال کنکور این تنش بین والدین و فرزندان بالا میگیره؟!!
دلیل کاملا روشنه، تمرکز روی موضوع خاص باعث میشه انسان نسبت به عوامل خارجی رفتاری تند تر از قبل داشته باشه...بگذارید با یک مثال موضوع رو باز کنم:
حتما براتون پیش اومده که در حال مطالعه باشید و پدر یا مادر با شما کار داشته باشن، چی میشه؟!! شما با رفتاری تند نسبت به اونها میگید که در حال مطالعه هستید...حتی اگه در حالت عادی جواب شما برای کمک به والدین منفی باشه، هنگام مطالعه این پاسخ تندتر میشه...
برعکس اون هم وجود داره، یعنی والدین در حال صحبت کردن با هم یا اخبار گوش دادن یا فیلم دیدن یا با گوشی کارکردن و... هستن وشما با آن ها کار یا صحبتی دارید، نتیجه واضح است رفتاری تند نسبت به شما و اینکه نمیبینی دارم انکار رو میکنم، برو بعدا حرف میزنیم...
این موارد موضعی بودن و در لحظه؛ در صورتی که قبل از آن رفتاری مناسب با هم داشتید...اما دانش آموزان در سال کنکور آزادی عمل خود را از دست میدهند، تفریحات آن ها حذف میشود و از لحاظ احساسی با ضعف بزرگی روبرو میشوند، حتی تلویزیون و گوشی آن ها به شدت محدود میشود و کلاس های مختلف موسیقی و ورزشی...والدین هم که فشار هزینه های بالای کنکور رو تحمل میکنن از نتایج ضعیف دانش آموزان شوکه شده و با آنها بحث میکنند...نتیجه به هم ریختن فکر و اعصاب و از دست دادن یک روز مطالعاتی برای هر دو طرف میباشد...
موضوع واضح شد، تمرکز روی کنکور و هزینه های بالای آن پس از گذشتن چند ماه از شروع سال کنکوری، گریبانگیر خانواده ها شده و سد بزرگی برای آن ها میشود...اما راهکار چیه؟!!
نمیشه به صورت کلی راهکاری برای این موضوع ارائه داد، چون خود به خود سطح دانش آموز بالا نمیاد، اولیا هم که از موضع خودش پایین نمیاد و چون هزینه میکنن، انتظار نتیجه دارن...تو اینجور موارد صحبت مفصلی هم با اولیا و هم با دانش آموز میشه که اولیا تا مدتی اجازه نفس کشیدن به دانش آموز بدن تا بتونه بدون دغدغه درس بخونه و دانش آموز هم تعهدی محکم بده که تمام تلاشش رو با حمایت مشاورش انجام بده و سطحش رو بالا بیاره...ولی بطور قطع تنها راه رهایی از این شرایط اعتماد به مشاور و صبر تا رسیدن به موفقیت است.
توفیق رفیق راهتان