برترین کشورمشاوره برنامه ریزی تخصصیپنجره موفقیت
درس یار
انتخاب رشته
به نام خالق تغییرات
دوستان خوبم سلام،
همونطوری که در مجموعه سریالی مشاوره ای خودم با شما صحبت کردم، مشاوره انگیزشی مانند مشاوره برنامه ریزی برای هرفرد متفاوته و تو بازخوردهایی که در شبکههای اجتماعی هم از شما عزیزان دریافت کردم به این موضوع تاکید شده بود که مشاوره انگیزشی پوچ و توخالی که هندونه میده زیر بقلمون و مارو باد میکنه نتیجه ای در بر نداره. اما یکسری روش متفاوت و کاربردی -که علم نوین آموزشی پایه و بنیان اونارو رو تشکیل میده- برای ایجاد انگیزه درون افراد وجود داره که همونطوری که قولش رو داده بودم در اینجا ارائه کردم...
وقتی نتایج کنکور میاد و صحبتی با دانشآموزان با علکرد ضعیف صورت میگیره، ازشون میخوان که به عقب برگردن و ببینن آیا راهی وجود داشته که بیشتر تلاش کنن، یا روششون رو عوض بکنن، یا کاری میکردن که نتیجه الآنشون رو بهتر کنه...
خودتون حتما میدونید که جواب اکثر این دانشآموزان چیه...همشون میگن میشد بهتر عمل کنیم و تاسف میخورن که چرا اینکارو نکردن...و همشون میگن یکسال دیگه میخونیم و امسال نتیجه ای متفاوت نسبت به پارسال بدست میاریم، ولی همشون بعد از 2یا 3 ماه درس خوندن دوباره برمیگردن به حالت قبل، گاهی هم بدتر از قبل...همونطوری که آمار نشون داده، 70% از دانش آموزانی که برای بار دوم یا بیشتر برای کنکور تلاش کردند، نسبت به سال اول عملکرد ضعیفتری داشتند...
قبل از توضیح یکی از این روشها لازم یادآوری کنم که اگر دانشآموز من بودید حتما کارایی جذاب برگه گزارش کار رو در برنامهریزی توضیح دادم، ولی این مقاله میخواد جنبه دوم برگه گزارش کار رو برای شما باز کنه و انگیزه مطالعه رو به شما بده(هرچند بودن گزارش کار انگیزهای دوچندان به شما میده، چون نحوه عملکرد خودتون رو میبینید ولی این راهکار عمومیه و برای همگان که انگیزه مطالعه وحتی زندگیشون رو از دست دادن میتونه مفید باشه)...پس خوب به این روش توجه کنید...
روش:نامه ای به فرزندم...
هربار اسم این روش رو به دانش آموزای جدیدم میگم با تعجب منو نگاه میکنن و سوالات زیادی براشون ایجاد میشه. از جمله چطور نامه نوشتن به فرزندم میتونه به من کمک کنه و انگیزه ای به من بده تا تلاشم رو چند برابر کنم؟!!!یا اینکه من به فکر خودمم نیستم، چه برسه به فرزندم...اما قبل از اینکه به سوالات مختلفشون جواب بدم، ازشون میخوام که اول با دقت به صحبت من توجه کنن و بعد سوالاتشون رو مطرح کنن...مطمئنم برای شما هم همینطوره، پس با توضیح اولیه به سراغ این روش میرم...
حتما برای شما هم پیش اومده که در مراسمی بدون حضور پدر و مادر شرکت کنید و وقتی به منزل رسیدید ازتون سوال بشه که اونجا چه خبر بود؟...در اینجور موارد اگر فردی راستگو باشید سعی میکنید اتفاقات دلخواهتون رو توضیح بدید و اون قسمت هایی که دوست ندارید رو سانسور کنید، حالا اون اتفاقات یا مواردی بوده که شما باعثش نبودید و کاری هم از دستتون برنمیومده یا اتفاقاتی رو شامل میشه که شما مقصر بودید، ولی چون تمایل ندارید اونها رو بیان نمیکنید...فعلا با دسته اول کاری ندارم(چون مربوط به مشاوره زندگی و خانواده میشه که موضوع اصلی این مقاله نیست)، ولی با دسته دوم –یعنی کارایی که شما انجام دادید ولی تمایلی ندارید برای دیگران بازگو کنید – زیاد کاردارم...دلیل اصلی بوجود اومدن دسته دوم اینکه در زمانی خاص و شرایط محیطی خاص کاری رو انجام میدیم که وقتی بهشون فکر میکنیم پشیمون میشیم و به خودمون میگیم کاش امکان داشت به عقب برگردم تا اینکارو انجام ندم؛ اصلا انجام دادن یا ندادن اینکار فرقی برای من نداشت و بخاطر _____ انجامش دادم.
اما اکثر افراد بدلیل اینکه این اتفاقات رو مخفی میکنن و حتی دیده شده که این موضوع رو برای خودشون توجیه میکنن، سعی در اصلاح اون ندارن و حتی در شرایط مشابه، بدون دغدغه اونکار رو تکرار میکنن...خب کاملا واضحه که یک کار نادرست در ذهن شما تبدیل به عادت میشه و تکرار اون باعث میشه از مسیر اصلیتون دور بشید...
مثال واضح برای دوستان کنکوری نتیجه بعد از آزمونشونه که اگه تو آزمون موفق نبوده باشن، بجای اینکه بعد از آزمون تلاش کنن و تحلیل آزمون درستی داشته باشن، یا به خودشون تلقین میکنن بعد از آزمون باید استراحت کرد و درس تعطیل(که همه موفق ها میدونن کاریست بس نادرست) و یا زمانیکه پای تحلیل آزمون میشینن تو فکر اینن که به دوست یا رقیبشون دروغ بگن یا همه چیز رو نگن و بجای تحلیل آزمون، تو فکر و خیال خودشون سیر میکنن...
فکر کنم موضوع برای شما کاملا واضح شد...تازمانی که مسئولیت کاری رو که میکنی نپذیری و ازش فرار کنی، دوباره اشتباه میکنی و نتیجش تو دراز مدت شکسته...خیل از افراد طاقتشون ته میکشه و میپرسن که مسئولیت دربرابر چی؟...کاملا واضحه، مسئولیت در برابر اهدافمون...اصلا مسئولیت داشتن برای هدف معنا پیدا میکنه...حالا چه هدفی بزرگتر از شخصی که نوع زندگی من تاثیر دوچندانی روی زندگی اون داره...اگر من امروز کوتاهی کنم و درس نخونم یا حداکثر توانایی خودمو برای موفقیت در کنکور به کار نگیرم مطمئنن نمیتونم بهترین نتیجه رو بگیرم و آیندم تغییر میکنه...
خب حتما میدونی یه دانشگاه خوب با آزادی انتخاب رشته مورد علاقت میتونه آینده ای رو که دوست داری برات بسازه(همه قبول داریم)، ولی در مسیر رسیدن بهش خیلی کوتاهی میکنی، میگی نه به مثال های زیر دقت کن:
"- اینهفته خیلی خوندم آخر هفته درس تعطیل...
- آزمونمو خوب دادم، تحلیل نیاز نداره که...(در صورتی که رتبش 4 رقمیه)
- یروزه با دوستام میرم گردش، یروز که به جایی برنمیخوره...(این قضیه هر هفته یا نهایتا دوهفته یکبار پیش میاد)
- خب کنکور دارم که چی، نباید از گوشی استفاده کنم..(فکر میکنه 5 دقیقه بیشتر وقتشو نمیگیره، ولی تا شب پای گوشیه)
- و..."
(البته نیاز به توضیح داره که ما نمیگیم استراحت تعطیل، بلکه میگیم باید کنترل بشه و بسته به نیازتون باشه، نه شمایی که طی روز خوب درس نمیخونی و دوست داری مدام با دوستات بری بیرون...)
اکثر دوستانمون در جلسات میگن باشه فهمیدیم و اصلاحش میکنیم، اما دیگه چرا نامه بنویسیم؟!!
اینجاست که من میگم وقتی به شما میگن مسئولیت داری، سریع میگی مسئولیت در برابر چی و در برابر کی؟
خب مشخصه مسئولیت در برابر هدفت و در برابر خودت، اما اکثر افراد بعد از مدتی خودشون رو فراموش میکنن و مسئولیت رو هم کنار میزارن...ولی وقتی برای کسی تلاش کنی نمیتونی اونو نادیده بگیری...(این حس رو حتما از پدر و مادرتون بپرسید که بیشتر وقت ها خودشون رو راموش میکنن ولی شمارو نه...)؛ بخاطر همین موضوع ما میگیم که باید برای فرزندت نامه بنویسی چون تو مسئول زندگی اونی و حاضری برای اون خیلی بیشتر تلاش کنی، به راحتی درست رو کنار نمیذاری و بعد از هر شکست نمیگی ولش کن، چون اینطوری آینده فرزندت نابود میشه...حالا که قبول کردی باید نامه بنویسی، چند وقت یکبار باید بنویسی و چی باید بنویسی و کجا باید نگه داری؟!!
چند وقت یکبارش بسته به تو داره که اگه ضعیفی و کم کاریت زیاده هفته ای یکبار و اگه تلاشت خوبه برای تثبیتش بهتره ماهی یکبار نامه بنویسی...ولی برای اینکه هرجند وقت یکبار یادت بیافته و ترو به سمت موفقیت و تلاش بیشتر حل بده، بهتره تاریخ دارش کنی و امضا بزنی...و حتی میتونی نامه هایی که میخوای در آینده ای نزدیک بفرستی رو تاریخ بزنی که مثلا در تاریخ .../.../... (دوهفته بعد) نامه مینویسم، پس عملکردم باید تو این دوهفته عالی باشه...
چی که معلومه، اشتباهاتت، کم کاریهات؛ و حتی خوب تلاش کردنت و عالی بودنت تو این هفته...هرچی که فکر میکنی دوست داری به فرزندت بگی که من هرکاری میتونستم برای فراهم کردن یه زندگی عالی برای تو کردم...گاهی اوقات به خودت راهکار بده که مثلا اگه سمت گوشی نرم دیگه اینطوری نمیشه و روزمو از دست نمیدم...یا امروزم فوق العاده بود، روزم رو اینطوری شروع کنم بهتره...
و اما کجا نگه داشتنش که معلومه، یک نامه درون یک برگه و اونها جمع میشه داخل یک جعبه...لزومی نداره جعبه جوری باشه که بتونی نامه هات رو دوباره بخونی، همینکه بنویسیش تو ذهنت ثبت میشه و مغز دستور اصلاحاتی که به عنوار راهکار نوشتی رو صادر میکنه...
باور کنید یا نکنید این روش معجزه میکنه، ولی باید حتما بنویسی و ارسالش کنی...تنها راهی که بتونی بفهمی اینه که انجامش بدی...پس شروع کن...یادتون باشه لازمه کارآمد بودن این متد اینه که باور کنید با فرزندتون صحبت میکنید و این نامه هارو به دستش میرسونید، گاهی بهش محبت کنید تا این رابطه قوی تر پیش بره...
در پایان این مقاله لازم میدونم به این موضوع اشاره کنم زمانی که شما برای 4 ساعت (زمان تغریبی کنکور سراسری) برنامه ریزی میکنید، لازمهی کارآمد بودن برنامه شما، دقیق و کاربردی بودن اونه...این مقاله خلاصهای از متد بسیار قوی آموزشیکه در دانشگاههای برتر جهان آموزش داده میشود. برای بهرهمندی کامل از این متد با مشاورین تخصصی کنکور صحبت نمایید.
توفیق رفیق راهتان